Should we?

August 25, 2011 at 12:24 pm | Posted in Analyze this | Leave a comment

Change our theme and start again?

I think so…

Coma

August 16, 2010 at 6:46 am | Posted in Analyze this | Leave a comment
Tags: ,

Please understand me
I’m climbin’ through the wreckage
Of all my twisted dreams
But this cheap investigation just can’t
stifle all my screams
And I’m waitin’ at the crossroads
Waiting for you
Waiting for you
Where are you

Του Salute

May 31, 2010 at 1:14 pm | Posted in Analyze that | Leave a comment
Tags:

Ο Φόβος

Μας ψεκάζουν…διάβασα κάπου… “Κοιτάξτε αυτά τα αεροπλάνα στον ουρανό πόση ώρα πετάνε και πόσο καπνό βγάζουν σε σχέση με τα άλλα δίπλα, τα επιβατικά…”

“Απο τότε που είρθε το ΔΝΤ πετάνε συνεχώς τα ρημάδια…Και κάτι μας ρίχνουν..σε σκόνη!”

Παρ’ όλα αυτά εμένα δε δείχνει να με πιάνει τίποτα..Ακόμα τρελός νιώθω, ακόμα αδικημένος, ακόμα φοβισμένος, ακόμα “να σας πιάσω να σας δαγκώσω τον καρύτζαφλο, λαμόγια”, ακόμα ρομαντικός….

Οι λέξεις δεν ταιριάζουν…Φοβισμένος και οργισμένος?? Τρελός και αδικημένος?? Ρομαντικός και τρελός και φοβισμένος??? Κι όμως έτσι με έκαναν…Να φοβάμαι μην τρελαθώ και απο την αδικία να τους δαγκώσω, και όλα αυτά στο σούρουπο, με το ηλιοβασίλεμα….

Είναι η ζωή μου που έχουν στα χέρια τους και μεταχειρίζονται με τον πιο εξευτελιστικό τρόπο..Είναι το μέλλον μου που τελικά δείχνει πολύ μακρινό και αδιάφορο..Είναι που ΑΥΤΟΙ με δικές τους πρωτοβουλίες μας έφτασαν κάπου εδώ..Να προσπαθώ να κρατηθώ μπροστά στο γκρεμό..Να ψάχνω κάπου να πιαστώ, ένα χέρι, μια πέτρα, ένα κλαδί…

Ο φόβος μας ή αλλιώς ο φόβος που μας δημιούργησαν, ο πανικός μας ή αλλιώς ο πανικός που μας επέβαλαν είναι το πιο δυνατό τους όπλο..

Μου λένε, θα σου μειώσουμε το μισθό 30%, γιατί δεν έχουμε να σου δώσουμε…και με πιάνει πανικός…Πως θα ζήσω, έχω τόσα έξοδα…ενοίκια, τηλέφωνα, internet, αυτοκίνητα…Και αρχίζω και φοβάμαι, και αρχίζω και υποχωρώ…Τι να κάνω?? Να μην τα δεχτώ? Να μείνω στο δρόμο??? Να αρχίσω να ψάχνω τα σκουπίδια??? Τι να κάνω???

Μου λένε, θα σου αυξήσω το ΦΠΑ, γιατί πρέπει να μαζέψω χρήματα…Και εγώ τι θα απογίνω??? Πως θα ψωνίζω??? Τις ανάγκες που είχα πως θα τις καλύψω??? Θα τρώω λιγότερο….Θα μετακινούμε λιγότερο….Θα μένω στο σπίτι μου μέσα….Θα βγαίνω μια φορά το μήνα και θα μου λένε: “Που χάθηκες ρε συ???”  “Άνοιξε η γη και σε κατάπιε??”

Μου λένε πως όλα θα είναι προσωρινά, πως μετά απο την καταιγίδα βγαίνει πάντα ήλιος…Τώρα έχουμε καταιγίδα…Φυλλάξου…Θα βραχείς! Θα γίνεις μούσκεμα!…Θα κρυώσεις!…Και μετά? Τι θα γίνει??? Ααααα, μετά θα στεγνώσεις απο τον ωραίο ήλιο που θα σου φέρουμε…

Ακόμα φοβάμαι όμως….Και όσο φοβάμαι δεν μπορώ να αντιδράσω…Και όσο δεν αντιδρώ καταπιέζομαι…Και όσο καταπιέζομαι δεν νιώθω καλά….Και όταν δεν νιώθω καλά δεν νοιώθουν και οι γύρω μου καλά…Και είναι πολλοί οι γύρω μου που δεν νοιώθουν καλά….Και καλά να νοιώθω, δεν μπορώ, γιατί οι γύρω μου είναι πολλόι, και δεν νοιώθουν καλά…Εκτός αν δεν τους βλέπω…Και αν ο φίλος μου δεν είναι καλά?? Δε θα βλέπω και το φίλο μου…

Αυτή είναι η λύση…Αυτό θα κάνω…Θα κάτσω σπίτι…δε θα βλέπω κανέναν!!! Και θα περιμένω….θα περιμένω ώσπου να περάσει….θα περιμένω μέχρι να ακούσω στην τηλεόραση : “Τώρα μπορείτε να βγείτε έξω…Όλα πάλι είναι όπως πριν, μη σου πω και καλύτερα…” Και θα τους ακούσω…Γιατί αυτοί που με έβαλαν να κάτσω μέσα στο σπίτι μου ταμπουρωμένος και φοβισμένος και μόνος, θα μου πουν να βγώ έξω!! Και μόλις βγώ θα τρέξω, θα τρέξω στους φίλους μου να χαρούμε όλοι μαζί…να βγούμε να διασκεδάσουμε και να γελάσουμε….Αλλά θα με θυμούνται??…Θα είναι ακόμα εδώ??? Θα θέλουν να με κάνουν παρέα??? Δε ξέρω….

Τελικά το ξανασκέφτηκα….Δεν μου αρέσει αυτή η λύση….Δεν με ικανοποιεί…

Θέλω να διώξω το φόβο μου….Θέλω να διώξω το φόβο μου….ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΩΞΩ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΟΥ!!!

Όλοι με τσαλαπατούν γιατί φοβάμαι….όλοι με εκμεταλεύονται γιατί φοβάμαι….Δεν αφήνω τη φωνή μου να βγεί γιατί φοβάμαι…

Δε μπορώ να αντιμηλίσω στο αφεντικό μου γιατί φοβάμαι…Φοβάμαι μη με διώξει και χάσω τη δουλειά μου….και μείνω χωρίς λεφτά…Οπότε πρέπει να δεχτώ ό,τι μου πει…Η ζωή μου είναι στα χέρια του γιατί φοβάμαι….

Δε μπορώ να μη δεχτώ τα μέτρα γιατί φοβάμαι….Φοβάμαι μην είμαι εγώ το μαύρο πρόβατο…

Και αν δε φοβόμουν τι θα γινόταν??? Αν είχα το θάρρος να αρνηθώ όσα μου επιβάλουν??? Αν είχα το θάρρος να πάρω τη ζωή στα χέρια μου??? Αν έιχα το θάρρος να δεχτώ τις συνέπειες των πράξεών μου??? Αν έκανα αυτό που μου φωνάζει η συνείδηση μου??? Αν ήμουν διαφορετικός??? Αν δεν έσκυβα το κεφάλι??? Αν έκανα αυτό που με κάνει να αισθάνομαι καλα??? Αν έκανα αυτό που με ηρεμεί, που με κάνει να νιώθω άνθρωπος, που δεν παραβιάζει τις αξίες μου ούτε τις θίγει, που με κάνει να είμαι ελεύθερος….Τι θα γινόταν??? Δε ξέρω, αλλά μήπως πρέπει να το δοκιμάσω??? Μήπως για μια γαμημένη φορά θα πρέπει να σηκώσω το κεφάλι μου ψηλά??? Μήπως θα πρέπει να διεκδικίσω αυτά που πιστεύω??? Μήπως θα πρέπει να “πολεμήσω” με ό,τι όπλα έχω??? Μήπως τελικά έχω πολλά απο αυτά τα όπλα και έχουν πιάσει αράχνες???

Μήπως πρέπει να αρχίσω να ξυπνάω……

«Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν
ποια ελπίδα σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι»

Eurovision

May 28, 2010 at 9:34 am | Posted in Analyze that | 1 Comment
Tags:

Aκραία απαίσιο

Γιατί απ΄ότι φαίνεται μπορεί να συμβεί στον καθένα μας

May 21, 2010 at 8:13 am | Posted in Analyze that | 1 Comment

Ευθεία καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων σημειώνεται το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την «οικονομική κρίση». Υπό την απειλή της απόλυσης και τον εφιάλτη της ανεργίας, καλούνται εκβιαστικά οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν ατομικές συμβάσεις, μετατροπής βασικών όρων της εργασιακής σχέσης όπως περικοπή ωρών εργασίας με αντίστοιχη ή μεγαλύτερη περικοπή αποδοχών. Αυτές οι «ατομικές συμφωνίες», που επιβάλλονται από τον εργοδότη, έχουν εξαιρετικά δυσμενή αποτελέσματα για τον εργαζόμενο, αφού ουσιαστικά μετατρέπουν τη μόνιμη, αορίστου χρόνου απασχόληση σε μερική ή σε «εκ περιτροπής» εργασία και οδηγούν στην απώλεια κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Εκτός των ανωτέρω, το βασικό χαρακτηριστικό των περισσότερων «ατομικών συμφωνιών» είναι ότι δεν αναφέρεται ρητά η ημερομηνία λήξης τους και αυτοδίκαιης και χωρίς άλλους όρους επαναφοράς στο πρότερο καθεστώς της εργασιακής σχέσης. Συνεπώς οι εργαζόμενοι που κάτω από πιέσεις και με την απειλή της απόλυσης μετατρέπουν με «ατομική συμφωνία» την εργασιακή τους σχέση, βρίσκονται σε δεινή κατάσταση με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον. Οι εργαζόμενοι πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η «ατομική συμφωνία» που τους «προτείνει» ο εργοδότης ενέχει τους εξής κινδύνους: • Να μετατραπεί για πάντα η πλήρης απασχόληση σε μερική απασχόληση ή σε «εκ περιτροπής εργασία», με αποτέλεσμα να μειωθούν οι μηνιαίες αποδοχές, τα δώρα (Πάσχα – Χριστουγέννων), το επίδομα αδείας, η άδεια και σε περίπτωση απόλυσης να αποζημιώνονται με τον αντίστοιχο μειωμένο μισθό. • Να χάσουν την αποζημίωση και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτή, αφού έχει εμφανιστεί το φαινόμενο ο εργοδότης, πρώτα να βάζει τον εργαζόμενο εκβιαστικά να υπογράφει οικιοθελή αποχώρηση και μετά να υπογράφει νέα ατομική σύμβαση εργασίας με νέα ημερομηνία πρόσληψης. • Να ασφαλίζονται για λιγότερες μέρες το μήνα. • Να ζημιωθούν στον υπολογισμό της σύνταξης εφόσον θα ασφαλίζονται σε μικρότερη ασφαλιστική κλάση. • Να μετατρέψουν μόνιμα τον ημερήσιο ή μηνιαίο μισθό, σε ωρομίσθιο. • Να χαθεί η αμοιβή της υπερεργασίας καθώς και της υπερωρίας. Καλούμε τους εργαζόμενους, πριν από κάθε «συμφωνία» μετατροπής της εργασιακής σχέσης, που τους προτείνετε από την εργοδοτική πλευρά, να επικοινωνούν με το ΚΕ.Π.Ε.Α. για να συμβουλεύονται τη νομική υπηρεσία, ώστε να αποφεύγουν μόνιμη μετατροπή της εργασιακής τους σχέσης και ως εκ τούτου μόνιμης βλάβης των θεμελιωδών εργασιακών τους δικαιωμάτων.

Dear Mr President

April 29, 2010 at 3:50 pm | Posted in Analyze that | Leave a comment
Tags: ,

ή αλλιώς γράμμα στον Υπουργό Εξωτερικών.

Που είναι και Πρωθυπουργός. Και Πρόεδρος. Του Σοσιαλιστικού. Κινήματος. (Γελάσαμε πάλι και σήμερα)

Αγαπητέ Πρόεδρε,

σου γράφω πάλι από ανάγκη και η ώρα δεν είναι 5 το πρωι είναι 6 και κάτι το απόγευμα, είμαι ακόμα στη δουλειά και θα είμαι για αρκετή ώρα . Γιατί δουλεύω πολλές ώρες τη μέρα, κάνω όλες μου τις υπερωρίες και παρόλα αυτά μου κόπηκαν 200 ευρώ το μήνα. Δεν περιμένω να καταλάβεις τι παίρνεις με 200 ευρώ αφού ας πούμε πας σε ένα κομμωτήριο που το κούρεμα κάνει 150 ευρώ ενώ ένας απλός άνθρωπος δίνει 15 ευρώ.

Σταμάτησα που λες πρόεδρε να δουλεύω για σήμερα, κάνοντας τη μικρή μου επανάσταση, γιατί πριν λίγο άκουσα ειδήσεις και η κατάθλιψή μου μόνο μεγαλώνει.

Πάνε οι μισθοί, πάνε και οι συντάξεις, ακριβαίνουν όλα. Θέλω να σε ρωτήσω πώς περιμένεις εσύ οτι θα ζήσουμε. Μη μου πεις με θυσίες για την πατρίδα. Πες μου έμπρακτα, πώς μπορώ να περάσω ένα μήνα. Πώς να πληρώσω το ενοίκιό μου, πώς να αποφασίσω να παντρευτώ και να κάνω οικογένεια, πώς να πάω διακοπές το καλοκαίρι. Και μη μου πεις πρόεδρε οτι οι διακοπές είναι πολυτέλεια. Πεθάναν άνθρωποι όχι πάρα πολλά χρόνια πριν ούτε σε ένα μακρυνό γαλαξία για να μπορούμε εμείς (όχι εσύ) να πηγαίνουμε διακοπές.

Αλλά θα σου πω την αλήθεια πρόεδρε φοβάμαι. Βλέπω εφιάλτες οτι θα πάω να κάνω ανάληψη και δε θα μου βγάζει η τράπεζα λεφτά. Οτι θα αναγκαστώ να μετακομίσω σε μικρότερο σπίτι. Οτι δε θα ξαναφάω ποτέ σε ταβέρνα.

Από την άλλη ελπίζω. Οτι θα ξυπνήσω και θα πάω στη δουλειά μου στην Αγγλία και όλα αυτά θα είναι ένα κακό όνειρο. Οτι ποτέ δε γύρισα πίσω στην ‘ευλογημένη’ χώρα μου, ποτέ δεν ‘αναγκάστηκαν’ να πουλήσουν ελάχιστοι άνθρωποι μια ολόκληρη χώρα, οτι ποτέ οι γονείς μου (αφού περάσανε κατοχή) δε δούλευαν μια ζωή για να φτάσουν να πάρουν σύνταξη, και ακόμα να ζούνε σε εμπόλεμη ζώνη.

Εσείς βάλατε το όπλο στο τραπέζι, εσείς διαλέξατε πότε να τραβήξετε τη σκανδάλη, μόνο που κάτσαμε εμείς από την άλλη άκρη.

A bullet in your head

Επίδομα

April 27, 2010 at 6:42 am | Posted in Analyze that | 4 Comments

Οι πιλότοι παίρνουν επίδομα πτήσης;

Ξύστρα

April 26, 2010 at 10:27 am | Posted in Analyze that | Leave a comment

H αυτόματη ξύστρα είναι μεγάλη εφεύρεση

ΔΝΤ

April 23, 2010 at 10:28 am | Posted in Analyze that | Leave a comment

Η πράσινη ανάπτυξη είναι μονόδρομος μας είχαν πει.

Προς τα πού δεν είχαν διευκρινίσει.

O Mulatu

April 19, 2010 at 7:10 am | Posted in Analyze that | Leave a comment
Tags: ,

Θα το ξαναπώ και θα συνεχίσω να το λέω μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μου. Δε φτάνει να φέρεις ένα καλλιτέχνη στη χώρα να παίξει (να κάνει μια αρπαχτή). Πρέπει να τον βάλεις να παίξει και στον κατάλληλο χώρο. Γιατί δε βάζεις τους Mastodon στο Μέγαρο; Για κάποιο λόγο. Για αυτό τον ίδιο λόγο δε θα έπρεπε ο Mulatu να παίζει στο Fuzz. Στο  Badminton ίσως. Στο Fuzz όχι. Επίσης καλό θα ήταν αν έχεις συναυλιακό χώρο να φωνάζεις πού και πού  τον τεχνικό για την συντήρηση των ηχείων. It’s good for business .

Next Page »

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.