Τι να κάνει τώρα;

March 2, 2007 at 9:37 pm | Posted in Analyze that | 6 Comments

Σε αυτό το σέκσιον θα προσπαθήσουμε όλοι να θυμηθούμε παλιές προσωπικότητες με τις οποίες κάποτε ασχολιόμασταν για κάποιο λόγο που τώρα πια δεν έχει σημασία.

 

Αυτές οι προσωπικότητες θα μπορεί να είναι διάσημοι καλλιτέχνες του τότε ή ακόμα και παλιοί συμμαθητές (σχολείου ΚΑΙ φροντηστηρίου).

 

Αρχίζω λοιπόν: τι να κάνει τώρα ο Vanilla Ice (all right stopcollaborate and listen). Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται ήξερα τα λόγια και πριν προλάβουν να δημιουργηθούν φήμες θα ομολογήσω χωρίς να ντρέπομαι: τα ξέρω ακόμα. Σε όποια pub κι αν πάω, σε όποιο μπαρ και να καταλήξω μετά βίας (γιατί μόνη μου φυσικά που να πάω, δεν ξέρω), θα σιγοτραγουδήσω τους στίχους και παράλληλα θα εντυπωσιάσω γιατί δεν είναι και εύκολο να θυμάσαι τόσους στίχους, τόσα χρόνια μετά.

 

Πρώτο όνομα πριν την αλλαγή: Robert Matthew Van Winkle (I can see why you would want to change your name, Robert)

 

Ψάχνοντας λοιπόν ανακάλυψα οτι ο Βανίλα υπάρχει ακόμα στο χώρο των μίντια. Το προσωπικό του σάιτ για τους δύσπιστους : http://www.vanillaice.com/ (λογική επιλογή). Για περισσότερες πληροφορίες, φυσικά http://en.wikipedia.org/wiki/Vanilla_Ice.

 

Επόμενο λάιβ ( ε ναι λοιπόν) στις 9 Μαρτίου στο μπαρ Antones στο Beaumont, TX (όπως λέμε Beaumont Hall). Πότε βρίσκει χρόνο μετά από τόσο μότο κρος…

Όποιον μα όποιον θέλετε να βρείτε μπορείτε να με ενημερώσετε και θα κάνω την ανάλογη έρευνα.

If there was a problem, Yo, I’ll solve it

Check out the hook while my DJ revolves it

2222.jpg

Ice Ice baby, too coooooooold….

 

 

Advertisements

To νόημα της ζωής

March 2, 2007 at 12:50 pm | Posted in Analyze that | 10 Comments

Ποιό είναι τελικά; Γιατί όσο περνάει ο καιρός σα να απομακρύνομαι από το περιβόητο νόημα. Φυσικά δεν είμαι σίγουρη ποιό είναι αλλά υποθέτω είναι από αυτά τα πράγματα που τα καταλαβαίνεις όταν τα βρεις.

 

Μήπως έπρεπε να έχω γίνει ηθοποιός; Να περπατάω στο δρόμο και να με αναγνωρίζουν αλλά βέβαια εγώ να κάνω οτι δεν το καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο φυσικό πλέον.

 

Μήπως έπρεπε να γίνω τραγουδίστρια (ίσως και βουδίστρια/ τενίστρια / στυλίστρια) και να ξενυχτάω τα βράδυα τραγουδώντας για τον πόνο της καψούρας; Και μόλις έφτανα στο καλό τραγούδι, γύρω στη μέση της βραδυάς, θα έδινα το μικρόφωνο στο αγαπημένο μου κοινό και θα έλεγα ‘ δικό σας’, και θα τραγουδούσαν όλοι με συναίσθημα την πιο μεγάλη μου επιτυχία…

 

Ή θα ήταν καλυτερα να γινόμουνα rock chic – να κάνω κωλόχερα στους δημοσιογράφους, να βρίζω και να βγαίνω φωτογραφίες με τη μύτη μου ματωμένη (εννοείται οτι θα έκανα ναρκωτικά και θα έριχνα μπουνιές , θα κάπνιζα σε χώρους non-smoking γιατί είμαι ροκ και θα φορούσα γυαλιά ηλίου πρωι- μεσημέρι- βράδυ γιατί είμαι groovy).

 

Tο θέμα είναι ότι όση επιτυχία και να είχα, πάλι δε θα έβρισκα το νόημα της ζωής γιατί δε θα είχα χρόνο.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα γκάλοπ: ΠΟΙΟ είναι το νόημα της ζωής και τι επάγγελμα θα έπρεπε να είχα ακολουθήσει;

images2.jpg

 

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.