Σε είδα στο ποδήλατο

June 29, 2008 at 12:40 pm | Posted in Analyze that | 4 Comments

Σε είδα στο ποδήλατο και μετά από 2 στενά ήσουν νεκρός, more like it.

Eδώ στην Ελλάδα παιδιά, φίλοι και φίλες, είναι γεγονός και μαθηματικά αποδεδειγμένο οτι ζούμε από τύχη. Από τη στιγμή που θα βγει κάποιος από το σπίτι βρίσκεται αντιμέτωπος με διάφορα επίκτητα ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Πρόσεχε! Κάποιος πετάει τη σακούλα σκουπιδιών από τον τέταρτο. Πρόσεχε! Κάποιος ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο να παρκάρει τώρα! Αχ το πόδι σου ήταν αυτό; Ωπ, να και κάποιος που ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου χωρίς να κοιτάξει. Κόκκινο το φανάρι; Ε και τι έγινε;

Ο Έλληνας ως ανθρώπινο ον είναι ως γνωστόν ανώτερο από τα άλλα δημιουργήματα του ύψιστου. Είναι πιο έξυπνος, πιο ωραίος, πιο μάγκας, πιο λεβέντης, πιο γαμιάς, είναι και πολύ άτομο δηλαδή. Όλοι οι υπόλοιποι υποδεέστεροι λαοί έχουν ακόμα πολλά να διδαχτούν. Επίσης ο Έλληνας είναι πολύ καλός στο να κάνει τα πάντα πιο γρήγορα, με τη μέθοδο παράλειψης όλων των σταδίων εκτός από το πρώτο και το τελευταίο.

Το πιο καταπληκτικό χαρακτηριστικό του Έλληνα είναι η αίσθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης. Το συναίσθημα αυτό της ισότητας είναι δηλαδή το κάτι άλλο. Φτωχοί, πλούσιοι, αλλοδαποί, ομοφυλόφιλοι, κουτσοί, τραυλοί, όλοι καλοπερνάνε στην Ελλάδα (τη χώρα της επαγγελίας όπως είναι αλλιώς γνωστή, ή παράδεισος).

Οι δημόσιες και ιδιωτικές αρχές που είναι όλες στη θέση τους και λειτουργούν ρολόι ακόμα και αν χαλάσει το 141 είναι ένα πολύ βοηθητικό εργαλείο. ‘Εχει αργήσει η σύνδεση του ίντερνετ και παίρνεις το customer service; Θα βρεις το δίκιο σου μέχρι να πεις mozilla. Έχεις μια ερώτηση για το δήμο; Ξέρεις ανά πάσα στιγμή πού θα βρεις απαντήσεις. Η εφορία είναι αυτή που βάζει το τ στην ταχύτητα και το ε στην εξυπηρέτηση.

Eίμαστε επίσης και οι πρώτοι που έχουμε βρει εγκαίρως πώς να ανταποκριθούμε στις κλιματικές αλλαγές του μέλλοντος. Οι γενετικά εξελιγμένοι οργανισμοί μας μπορούν να λειτουργήσουν και χωρίς οξυγόνο και γι’αυτό το σκοπό καίμε τα αχρείαστα πράσινα που έχουν απομείνει. Θα μπορέσουμε έτσι να χτίσουμε επιτέλους τις πιο ωραίες βίλες στη Μεσόγειο, γεγονός που θα μας δώσει μεγάλο προβάδισμα στον ήδη προσεγμένο τουριστικό μας τομέα.

Η αξιοκρατία είναι εξάλλου συνώνυμο με την ελληνική κοινωνία. Τα ισχυρά ανταλλάγματα της επαγγελματικής και προσωπικής ικανοποίησης που λαμβάνει στο χώρο εργασίας ο νέος επαγγελματίας είναι πάντα παραπάνω από αυτά που αντιστοιχούν στα προσόντα του. Ένας μέσος 30άρης έχει ήδη αγοράσει το δικό του σπίτι αφού έχει καταφέρει να αποταμιεύσει ένα σημαντικό ποσό με τη βοήθεια του ευρωπαϊκού μισθού του. Ξέρει να βάζει πλυντήριο, να πλένει, να μαγειρεύει και γενικά έχει ανεξαρτητοποιηθεί πλήρως από τον οικογενειακό κλοιό.

Ο μέσος Έλληνας κάνει μόνος του πετάλι στο ποδήλατό του, το οποίο είναι πολλών ταχυτήτων και δε χρειάζεται σχεδόν ποτέ σέρβις.

Advertisements

Cavalera Conspiracy, Astoria

June 25, 2008 at 4:03 pm | Posted in Analyze that | 6 Comments
Tags: , , ,

Θα μπορούσαν να έχουν συναυλία και οι Καβαλέχρα Conspiracy. Αυτό το μέτρο με την απαγόρεψη του τσιγάρου σε κλειστούς χώρους καταλαβαίνω που βασίζεται. Είναι εκεί για το καλό μας και για το καλό μας μόνο. Τι γίνεται όμως άμα βρεθείς σε ένα χώρο γεμάτο στρογγυλούς μαλλιάδες, πολύ πιθανό άπλυτων για μερικές μέρες, που έχουν φάει baked beans για πρωινό; Πεθαίνεις από την ασφυξία, ή προσπαθείς να βρεθείς με το μυαλό σου σε ένα ωραίο μέρος που έχει άπλα, ωραίο κόσμο, κάποιο να σου κάνει μασάζ, κοκταίηλ με χαβανέζικες ομπρελίτσες και άλλα τέτοια. Τα πάντα για να προσπαθήσεις να αγνοήσεις το συνδυασμό ιδρώτα, κλανιάς και ζέστης.

Θα μπορούσε να βγει και άρωμα.

KavaLehra. For him and (no doubt) for her.

K.L.A.N.I.A. by Heinz– Το άρωμα που φοριέται καλύτερα σε κλειστούς χώρους.

MasXa Lila, by Rexona (not) Putting the X into Mas-h-alila.

Εκτός από αυτό, η συναυλία ήταν καλή, με τους αδεφούς σε μεγάλη φόρμα και με τον τύπο που πουλούσε μπλουζάκια να κάνει guest appearance στη σκηνή να τραγουδήσει. Προφανώς από τα καλά της δουλειάς.

Μια επίσκεψη στη δεύτερη πατρίδα έπρεπε να συνοδεύεται από μια συναυλία και απ’ότι φαίνεται με σχόλια ηλιθίων που δεν έχουν τι να κάνουν. Το moderator θα συνεχίσει να είναι on μέχρι να βαρεθεί ο τύπος ή να αποφασίσει να γράψει κάπου αλλού. Όλοι οι υπόλοιποι μπορείτε να γράφετε ότι και όποτε θέλετε.

God bless America.

Φεύγω

June 15, 2008 at 4:29 pm | Posted in Analyze that | 2 Comments

αλλά θα ξανάρθω.

Πάω μια βόλτα στην δεύτερη πατρίδα, να πιώ ένα (μόνο ένα) pint της προκοπής, να πάρω μια κούπα τσάι με τη βασίλισσα και να θυμηθώ πώς είναι αυτό το πράγμα που λέγεται βροχή…

ta ta!

Αυτό που εννοούμε όταν λέμε ΛΑΘΟΣ

June 10, 2008 at 3:23 pm | Posted in Analyze that | 13 Comments

Αφήστε κάτω το σουβλάκι και διαβάστε.

Ο πρώτος άντρας έγγυος του κόσμου.

Θα ήθελα να δω τι λέει ο Πάπας γι’αυτό. Και ο Barack. Και οi 2 Marilyn Manson.

Η ζωή μου είναι τόσο κοινή ώρες ώρες…

Colpocoquette- Η αυτοβιογραφία

June 4, 2008 at 4:40 pm | Posted in Analyze that | 11 Comments

(η αλλιώς, Είμαι αυτή που είμαι και κάνω αυτό που κάνω)

Γεννήθηκα σε ένα μαιευτήριο των Αθηνών και παρ’όλο που δεν το θυμάμαι ήταν πολύ ωραία. Από τότε έμαθα να εκτιμώ το καλό χάδι, αυτό της μαμής, της μαμάς, του μπαμπά αλλά και του Johnny Depp. Έμαθα να εκτιμώ και το λάδι αλλά να μην μπούμε σε λεπτομέρειες. Εμπιστεύομαι 30 κατασκευαστές πρατηρίων ζαχαροπλαστικής γιατί αυτοί και μόνο αυτοί φτιάχνουν τα καλύτερα προϊόντα.

Το φιλανθρωπικό μου έργο άρχισε πολύ νωρίς και ήταν κατά τη διάρκεια αυτού του έργου που γνώρισα σπουδαίες προσωπικότητες του εθελοντισμού όπως η Angelina Jolie και η Bette Midler .

Σήμερα γιορτάζω την 8η επέτειο των 21ων γενεθλίων μου, δηλαδή είμαι ένα χρόνο πριν την αρχή του επόμενου κομματιού της ζωής μου. Έχω δηλαδή ένα χρόνο να διαγράψω από τη ‘Λίστα Των Πραγμάτων Που Πρέπει Να Κάνω Πριν Τα 30′ τα λιγοστά πράγματα που έχουν μείνει και να αρχίσω μια καινούρια λίστα που θα συμπεριλαμβάνει προκλήσεις όπως να μάθω να γράφω τέλεια με το αριστερό χέρι και να κάνω χούλα χουπ χωρίς τη βοήθεια του Nintendo Wii.

Έχω προταθεί 3 φορές και κερδίσει 2 το βραβείο για το πιο πολύλεπτο γέλιο. Την πρώτη φορά ήμουν τεσσάρων και τη δεύτερη, αυτή που ουσιαστικά έχει μείνει στην ιστορία, γελούσα κάτω από το νερό για μια εβδομάδα σε μια προσπάθεια να την πω στον David Blaine για το κατόρθωμά του να μείνει κρεμασμένος μέσα σε πλέξιγκλας για 44 μέρες.

Είμαι κάτοχος για 5 συνεχόμενες χρονιές του τοπικού ρεκόρ ‘Κυνοσάργεια’ για το κουβάλημα περισσότερων σακουλών Γαλαξίας σε ανηφόρα χωρίς να σταματήσω.

Με αυτό τον μικρό πρόλογο για την αυτοβιογραφία μου που θα εκδοθεί και θα μοιραστεί σαν ένθετο σε free press όπως το Φωλκ ελπίζω να σας έκανα να διψάσετε για περισσότερες πιπεράτες λεπτομέρεις για την όχι τόσο μακροχρόνια αλλά κατά γενική ομολογία σημαντική παραμονή μου στον μπλε πλανήτη.

aaaaaaawwwwwwww

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.