Ο κολιτσίδας

September 21, 2008 at 11:32 am | Posted in Analyze that | 11 Comments
Tags:

(κολτσίδας για συντομία)

Η αλήθεια είναι οτι αν δε σας έχει συμβεί δε θα μπορείτε να καταλάβετε ακριβώς. Πώς είναι να έχεις να αντιμετωπίσεις έναν κολτσίδα. Έναν τύπο που μιλάει πολύ (π.ά.ρ.α.) πολύ για θέματα που πραγματικά δεν αφορούν κανένα, ίσως ούτε και τον ίδιο. Είναι αυτός που θα κάτσει στη χειρότερη θέση στο τραπέζι, δηλαδή θα κόψει ένα δίδυμο (ζευγάρι, φίλους , you name it) στη μέση χωρίς το παραμικρό πετάρισμα στο βλέφαρο. Είναι αυτός που εκτός από τα άσχετα θέματα έχει και άποψη για τα πάντα. Από τα πειράματα στο CERN μέχρι το ποιό είναι το πιο κατάλληλο καθαριστικό για τα μαρμάρινα πατώματα. Και έχει άποψη με πάθος. Δε λέει κάτι που άκουσε κάπου κάποτε από κάποιον. ‘Οοοοοχι. Θα υποστηρίξει την άποψή του, η οποία φυσικά είναι και νόμος μέχρι τελικής πτώσεως. Μέχρι να σπάσει τους όρχεις όλων ε και αρχίσουν σιγά σιγά να συμφωνούν.

Ο κολτσίδας είναι αυτός που θα αποσπάσει τα συνομωτικά βλέμματα των υπολοίπων όταν έρθει (πάντα έρχεται αρκετά μετά το ραντεβού μιας και δεν έχει άλλους φίλους).

Ο κολτσίδας δεν έχει απαραίτητα κάποια εξωτερικά προειδοποιητικά χαρακτηριστικά προς αναγνώριση και δυστυχώς δεν είναι εύκολα εντοπίσιμος μέχρι να είναι αργά, καμιά φορά πολύ αργά. Μέχρι δηλαδή να σου μιλάει και να γέρνει προς το μέρος σου Άσχετα που εσύ δεν καταλαβαίνεις τι λέει και έχεις ουσιαστικά μπλοκάρει την ικανότητα ακοής από αυτό το αυτί. Ο κολτσίδας θα συνεχίσει να μιλάει. Γιατί; Γιατί αυτό κάνει.

Υπάρχει και η κατηγορία των βαρέων βαρών, αυτών που δηλαδή ενώ μιλάνε φτύνουν. Εκεί υπάρχει πραγματικά πρόβλημα. Γιατί είναι άλλο να λούζεσαι πριν βγεις και άλλο να λούζεσαι ενώ είσαι έξω. Και άλλο δυο φορές μέσα σε λίγες ώρες. Δείξε μου τον κολτσίδα μου να σου πω ποιός είσαι.

Συνεχίζω να ζω ελπίζοντας οτι υπάρχει επιστροφή. Για ένα κόσμο που κανείς στην παρέα δεν βουίζει.

Advertisements

Ένας διαφορετικός Σεπτέμβριος

September 8, 2008 at 10:20 pm | Posted in Analyze that | 12 Comments

Πρώτη φορά μετά από το 1996, Σεπτέμβριος στην Ελλάδα.

Και έχει ακόμα ήλιο, ο κόσμος κάθεται έξω και τίποτα δε θυμίζει φθινόπωρο. Έχω να βάλω κάλτσες από το Μάιο νομίζω, μπορεί και πιο πριν, αλλά δεν έχει και τόση σημασία αφού η μη επαφή μου με παρόμοια χειμερινά προϊόντα περιοριζόταν σε λίγες ώρες, δηλαδή όταν κοιμόμουν και όταν έκανα μπάνιο.

Ο Σεπτέμβρης γενικά είναι καλός μήνας, είναι σαν τις Πέμπτες μέσα στην εβδομάδα. Είναι μετά τις διακοπές αλλά όχι αμέσως μετά, όλο και κάτι καινούριο θα γίνει, δεν έχει ακόμα τη δουλειά του Νοεμβρίου, ο καιρός είναι καλός-  λίγους θα ακούσεις να παραπονιούνται για τον Σεπτέμβριο. Είναι μήνας με καλό μάρκετινγκ και δυνατό διπλωματικό προσωπικό.

Δεν έχω πια pub μετά τη δουλειά αλλά έχω θάλασσα, έχω ποδήλατο αλλά κάθεται πιο πολύ στο μπαλκόνι, έχω μπαλκόνι αλλά δεν έχω  nightbus, έχω παραλίες αλλά δεν έχω travelcard, έχω τους φίλους μου αλλά δεν έχω τους άλλους φίλους μου και άλλα τέτοια. To μόνο κοινό είναι οτι κανένας από τους πρωθυπουργούς των χωρών δε φαίνεται να ζει στο ίδιο μέρος με τους φορολογούμενους.

Δεν ξέρω αν θα διάλεγα να ζήσω στην Ελλάδα αν ήμουν απολύτως ελεύθερη κυρίως από υποχρεώσεις. Αλλά δε νομίζω οτι κανένας μπορεί ποτέ να το κάνει αυτό. Το μόνο πρόβλημα είναι οτι όσο περνάει ο χρόνος τόσο οι υποχρεώσεις αυξάνονται. Δεν είναι όλες επιβαρυντικές, είναι σίγουρα χρονοβόρες.

Και καμιά ο χρόνος δε φτάνει και καμιά φορά (σπάνια) περισσεύει και δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε. Ξαφνικά οι υποχρεώσεις και η κούραση γίνονται τόσες πολλές που όταν μένει ελάχιστος χρόνος για το οτιδήποτε άλλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ελάχιστος χρόνος.

Δεν είναι χρόνος για να κάνεις κάτι που θες, για χόμπυ, για να δεις την παρέα σου. Είναι χρόνος για να μην έχεις απλά υποχρεώσεις. Είναι χρόνος που δε χρεώνεται. Ή μήπως χρεώνεται; Είναι όλα μια μεγάλη συνωμοσία; Είναι όλα τα παιδιά πλουσίων κακομαθημένα; Ποιός Σεπτέμβριος είναι καλύτερος; Μπορούν να συγκριθούν; Μάλλον όχι. Πετάει ο γάιδαρος; Δε θα το λεγα. Θα κερδίσω το λαχείο; Μακάρι. Κοντά ή μακρυά από το σπίτι σου; Όπου πληρώνεσαι καλά και έχεις καλό κύκλο, καλά είναι υποθέτω. Άντρες παλιομοδίτικοι ή μετροσέξουαλ;

Καυτά ερωτήματα που θα απαντηθούν μόλις πέσει η ζέστη.

Και μόλις κάνει τη συναυλία η Μαντάνα, και σταματήσουν όλοι να ασχολούνται με κάθε πουτάνα που πάτησε επί πτωμάτων για να κάνει καριέρα. Ορίστε το είπα.

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.