Colpocoquette Soula Koukaki

October 20, 2008 at 8:58 pm | Posted in Analyze that | 16 Comments
Tags: , ,

Είχα δυο μήνες κενό πριν αρχίσω τη νέα μου δουλειά.Ήθελα να περάσω δημιουργικά το χρόνο μου και έτσι κανόνισα να φύγω με τη Σούλα από το pad στο Miami και να πάμε μια βόλτα στο πατρικό μιας φίλης της μάνας της ξαδέρφης της γειτόνισσας της κυρίας που δουλεύει στο mall downtown Miami vice. Και προσγειωθήκαμε στο Κουκάκι οf  Athens, Greece.

Από το δεύτερο κιόλας βράδυ πήγαμε σε μια γκαλερί και εκεί μπάνισα ένα τύπο καστανό και ψηλό ο οποίος όπως με πληροφόρησαν ήταν συγχρόνως dj, ηθοποιός, καθηγητής capoeira και συγγραφέας. Τυχαία το επόμενο βράδυ ενώ τρώγαμε γύρο πίτα απ΄όλα στη Γυριστρούλα στο Θησείο,τον ξαναβλέπουμε. Προσπαθούσα να φωνάξω για το λογαριασμό και αυτός πρέπει να νόμιζε οτι του έκανα σήματα γιατί πήρε την Kaiser του και ήρθε προς το μέρος μας.

–          Καλησπέρα, είπε και στρογγυλοκάθισε.

–          Καλησπέρα, απαντάμε ψιλοταραγμένες αλλά πιο κουλ και τον κύριο Κουλ.

–          Είσαστε πολύ καυτά μωρά.

–          (πνιχτό γελάκι και μαλλί πίσω από το αυτί)

–          Θα πάω με τη γουρούνα ενός φίλου μου βόλτα στο Αυλάκι για το Σαββατοκύριακο και θα ήθελα να έρθετε μαζί μου.

–          Μαζί σου; Να κάνουμε τι;

–          Sweet love by the fire

–          A να χαθείς κρύε.

–          Εγώ θέλω να πάω, αναφώνησα, και στην επόμενη σκηνή είμαστε και οι τρεις στην παραλία.

Εγώ με το Γεράσιμο φλερτάρουμε σα να μην υπάρχει αύριο και η Σούλα μας αγνοεί επιδεικτικά λύνοντας sudoku από το ένθετο του 7 Mερες TV. H Σούλα είναι αρραβωνιασμένη ενώ εγώ ελεύθερο πουλί.Το ίδιο βράδυ, πάνω που είχα μεταμορφωθεί σε μια τσούλα νεράϊδα άρχισε να παίζει ντραμς το στομάχι μου. Δυο μέρες τσιρλιπιπί αργότερα και η Σούλα έχει βγάλει τα μάτια της με το Γεράσιμο γύρω στις 10 φορές γιατί όπως και να το κάνουμε στο Αυλάκι δεν έχει πολλά να κάνεις και ο αρραβωνιαστικός της είναι λίγο ξενέρωτος.

Λίγο μετά από την επιστροφή στο Κουκάκι εγώ αποφασίζω να μετακομίσω με το Γεράσιμο στο σπίτι του στο Μετς.  Γρήγορα καταλαβαίνω οτι είναι ακόμα κολλημένος με την πρώην του, μια φωτογράφο της  ανεξάρτητης εναλλακτικής σκηνής της νυχτερινής κλαμπ πραγματικότητας. Η Natasha (κυκλοφορεί με το καλλιτεχνικό) αρχίζει να έρχεται όλο και πιο συχνά στο σπίτι γιατί μετά το διαζύγιο μένει με τη μάνα της και όπως και να το κάνουμε άλλο το πατρικό στα Πατήσια άλλο το δίπατο στο Μετς. Όσο παράξενο και να φαίνεται, συμπαθιόμαστε παραπάνω από το κανονικό και αποφασίζουμε να κάνουμε τα πάντα για να ικανοποιήσουμε το Γεράσιμο μοιράζοντας τις ‘δουλειές’. Εγώ βάζω πλυντήριο, εκείνη απλώνει. Εγώ σιδερώνω εκείνη διπλώνει. Εγώ σκουπίζω εκείνη σφουγγαρίζει.

Σύντομα όμως καταλαβαίνω οτι δεν είναι ζωή για μένα αυτή. Τι δουλειά έχω εγώ με εναλλακτικούς αρτίστες; Μια και δυο μαζεύω τα μπογαλάκια μου και αποφασίζω να αναζητήσω πιο ροκ καταστάσεις. Γυρίζω πίσω στο Miami και συνεχίζω από εκεί που έμεινα. Καμιά φορά κοιτάω τις φωτογραφίες από το Αυλάκι και χαμογελάω.

Το δίμηνο στο Κουκάκι σίγουρα θα το διηγούμαι για πολύ καιρό ακόμα και ποιός ξέρει, μπορεί κάποιος κάποια μέρα να το βρει τόσο ενδιαφέρον που να το κάνει και ταινία.

To κατάλληλο ποτήρι

October 12, 2008 at 2:19 pm | Posted in Analyze that | 10 Comments
Tags:

Το κατάλληλο ποτήρι είναι μια ιδιοτροπία (από τις ελάχιστες φυσικά) που έχω. Θέλω το ποτό μου να το πίνω στο κατάλληλο ποτήρι.

Ας πάρουμε την μπύρα. Η μπύρα πρέπει να προσφέρεται σε ποτήρι μπύρας και να είναι και το σωστό. Δηλαδή μη μου βάλεις Leffe σε ποτήρι Guiness. Ή lager σε ποτήρι που μόλις έχει βγει από το πλυντήριο πιάτων. Σε ζεστό ποτήρι δηλαδή. Είναι σα να λες σε ένα χριστιανό οτι ο Χριστός ήταν μαύρος. Ή σε ένα αστρονόμο οτι η αστρολογία είναι επιστήμη. Άλλο σημαντικό στον τομέα της μπύρας είναι ο αφρός. Μη νομίζεις σερβιτόρα οτι επειδή μου έβαλες την μπύρα σε  ποτήρι με χερουλάκι δεν μπορώ να δω οτι έχει μισό κιλό άφρό!

Έχουμε και το κοκταίηλ. Το κοκταίηλ θέλει το ποτήρι να έχει τα σέα του και τα μέα του. Ας είναι κομμένος ανανάς, πεπόνι ή απλά ένα από αυτά τα μακρόστενα με τις ομπρελίτσες. Απαραίτητη προϋπόθεση για ένα κοκταίηλ είναι να έχει αλκοόλ. Καλοί και οι χυμοί αλλά amita motion έχει και στο περίπτερο.

Και ο καφές. Πόσοι ασυνείδητοι δεν έχουν σερβίρει ζεστό καφέ σε ποτήρι με χερουλάκι που δε χωράει ούτε το δάχτυλο μικρού παιδιού με αποτέλεσμα την αυτόματη καύση των βασικών δαχτύλων.

Να σημειωθεί οτι το χειρότερο ποτήρι του κόσμου είναι εκείνο το ψιλόλιγνο που συνήθως σερβίρουν gin & tonic ή long island. Που αν η μύτη σου δεν είναι πλακέ δεν μπορείς να πιεις. Και νερό να μου έρθει σε τετοιο ποτήρι μου έχει χαλάσει το βράδυ.

Το σωστό ποτήρι για το ποτό είναι τόσο σημαντικό όσο το πινέλο για το ζωγράφο, το μολύβι για το συγγραφέα, το στηθοσκόπιο για το γιατρό, ο δίσκος για το σερβιτόρο, το ίντερνετ για τον μπλόγκερ, το πηρούνι για τον μακαρονά, το φαράσι για την καθαρίστρια, το πιστολάκι για την κομμώτρια, το blackberry  για τον managing director, το autocad για τον αρχιτέκτονα, τα ψιλά για τον άστεγο, το σκονάκι για τον αδιάβαστο, ο φορτιστής για το κινητό, η μάσκαρα για μένα, οι αλυσίδες για τους χιπ-χοπερ, τα πιστόλια για τους ράπερ, η καλή μπαταρία για το λάπτοπ, οι εκπτώσεις για τον χαμηλόμισθο, η μαγκιά για τον Έλληνα, η merenda για τον χωρισμένο, ο κλώνος για το πρωτότυπο.

Ευχαριστώ.

Ο Τζαμπατζής

October 5, 2008 at 10:18 am | Posted in Analyze that | 11 Comments
Tags: ,

Α ρε τζαμπατζή. Χτυπάς στους πιο ανύποπτους χρόνους.

Έρχεσαι, πίνεις, τρως και φεύγεις μέχρι να πεις κυκλάμινο.

Μα ποιός φέυγει από το σπίτι χωρίς να πάρει πορτοφόλι; Ο φίλος μας ο τζαμπατζής. Που όμως ξέρουμε όλοι οτι το πορτοφόλι το έχει χώσει στη μέσα τσέπη. Τι να του πεις. Κάτσε να σε ψάξω; Οχι ρε τζαμπατζή. Άσε, θα πληρώσουμε εμείς. Και μέχρι να ξαναβγούμε το έχουμε ξεχάσει. Αλλά επειδή ο τζαμπατζής είναι έξυπνος, την επόμενη φορά που έρχεται ρωτάει αν θέλει κανείς τίποτα από το μπαρ. Όχι ρε τζαμπατζή, δε θέλουμε, αφού βλέπεις οτι πριν από πέντε λεπτά παραγγείλαμε. Ευχαριστούμε που ρώτησες πάντως. Θα θυμόμαστε όλοι αυτή τη μέρα που προσφέρθηκες και θα κλαίμε από συγκίνηση.

Ο τζαμπατζής δεν φέρεται έτσι επειδή δεν έχει 5 ευρώ να πληρώσει μια μπύρα. Ο τζαμπατζής φέρεται έτσι από άποψη και φυσικά από τσιγγουνιά. Αλλά είναι και αυτό το thrill που νιώθει πριν βγει- πόσα ποτά θα καταφέρει να πιεί με 10 ευρώ στο πορτοφόλι;  Ο τζαμπατζής είναι ο τύπος που και καλά δεν είναι του στυλ του να παίρνει τηλέφωνα, ούτε δώρα στις γιορτές και στα πανηγύρια. Μετά χαράς όμως θα στο κρατάει μανιάτικο αν ξεχάσεις τα γενέθλιά του ή δεν του πάρεις ωραίο δώρο.

Ουέ κι αλοίμονο στην γκόμενα του τζαμπατζή. Αυτός θα οδηγεί, εκείνη θα πληρώνει τη βενζίνη. Αυτός θα μιλάει, εκείνη θα πληρώνει το τηλέφωνο (σημ. ο τζαμπατζής συνήθως έχει καρτοκινητό και ποτέ μονάδες). Αναπάντητες κλήσεις παντού. Επέτειος; Αυτά είναι βλακείες. Πάρε στην κοπέλα κάτι  να αισθανθεί και αυτή λίγο ιδιαίτερη, ναι δείξεις οτι υπάρχεις κι εσύ, τζαμπατζή. Όχι. Η κοπέλα του τζαμπατζή δε χρειάζεται δώρα, έχει αυτόν.

Να σημειώσουμε εδώ οτι ο τζαμπατζής δεν είναι  κολτσίδας. Έχει τα χαρακτηριστικά ενός κανονικού φίλου. Ντύνεται και φέρεται σα να είναι ένας από εμάς. Δε θα εκδηλωθεί από πολύ νωρίς, θα περιμένει να βολιδοσκοπήσει την παρέα και να βρει τα πιο εύκολα θύματα. Και μια μέρα, όταν έχει ενσωματωθεί πλήρως στην παρέα θα χτυπήσει και αυτλη θα είνα η αρχή του τέλους.

Ντύνεται και φέρεται όπως κάθε άλλος στην παρέα. Ένας όμως φτάνει. Τους τζαμπατζήδες τους αγαπάμε γιατί είναι εκεί να μας θυμίζουν τι δεν πρέπει να κάνουμε.

Create a free website or blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.