Δουλεύω

July 9, 2009 at 9:19 am | Posted in Analyze that | 6 Comments

μέσα σε ένα γραφείο χωρίς παράθυρο.

Advertisements

Antony and the 50 Johnsons

July 1, 2009 at 10:32 am | Posted in Analyze that | 2 Comments
Tags:

Το βασικό καλό της συναυλίας ήταν οτι έγινε. Δεν αναβλήθηκε. Πήγαμε μέχρι το συναυλιακό χώρο και λίγο μετά την προκαθορισμένη ώρα η συναυλία άρχισε.

Είχα ακούσει μερικά κομμάτια του Antony από δω κι από κει, μη φανταστείτε οτι είχα και αγαπημένο κιόλας. Παρόλα αυτά δε βαρέθηκα ούτε λεπτό, πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού ο Antony εμφανίστηκε με τη λευκή νυχτικιά του (seriously, what?) και τραγούδησε μέχρι και Beyonce- Soooooooooo crazy right now!

Δεν το αρνείται, έχει ψυχολογικά προβλήμα από τα παιδικά του χρόνια, μην τον πρόσεχε πολύ η μαμά του, μην δεν τον πρόσεχε καθόλου, κάτι έγινε πάντως τότε στο παιδικό του δωμάτιο που οδήγησε σε ένα συνεχή προβληματισμό ακόμα και στις μέρες μας, 25 + χρόνια μετά. Μην ήταν το καθολικό σχολείο, μην ήταν που γεννήθηκε ουσιαστικά totally και utterly gay, μην που πολύ γνωστοί πέθαναν από AIDS στα 80’s-90’s και μπερδεύτηκε ακόμη περισσότερο. Αυτό το μπέρδεμα είναι που προσπαθεί να εξωτερικεύσει στη μουσική του με τους αρκετά ακατανόητους στίχους που μάλλον δεν έχει νόημα να προσπαθήσει κάποιος να αποκρυπτογραφήσει.

Το βασικό είναι οτι η φωνή του Αντώνη είναι τόσο ωραία που ξεπερνάς τα πιθανά συναισθήματα  μιζέριας και κλαψομουνίασης. Άν ξαναέρθει να πάτε, είναι φαινομενικό να τραγουδάει κάποιος και να μένεις με ανοιχτό το στόμα προσπαθώντας να καταλάβεις πώς είναι δυνατόν να έχει ένας τόσο ιδιόμορφος και άσχημος άνθρωπος  τέτοια φωνή.

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.