Εμπρός καλά μου πόδια

September 29, 2009 at 5:22 pm | Posted in Analyze that | Leave a comment

Και μιας και πήρα φόρα, ορίστε κ  ένα λικν του φίλου Γιώργου που πήρε την απόφαση που εγώ τουλάχιστον ζηλεύω. Λονδίνο- Αθήνα, με ποδήλατο.

http://blog.ch3.gr/

A day in the life of Αλέκα Παπαρήγα

September 29, 2009 at 9:45 am | Posted in Analyze that | 2 Comments

Ωραία μέρα έξω σήμερα, καθόλου δουλειά, βαρεμάρα, κούραση από την ορθοστασία εχτές το βράδυ, μια συνάδελφος που τραγουδάει ‘και τα μυαλά στα κάγκελα’, χάζεμα σε φωτογραφίες ασχέτων από τρελά πάρτις και προπάντων ξανθιές γκόμενες. Από πού βγήκαν όλες αυτές οι χαριτωμένες ξανθές γκόμενες. Τις υπόλοιπες μέρες που κυκλοφορούν; Πώς διάολο είναι τόσο χαριτωμένες και τσαχπίνες, παρόλο που κλαμπάρουν Παρασκευή βράδυ που έχει μαζευτεί όλη η κούραση; Και είναι και συγχρώνως πετυχημένες στη δουλειά τους; Μα πώς γίνεται αυτό; Τι κάνω λάθος; Γιατί δεν είμαι ξανθιά με μανικιούρ, άλλο φόρεμα κάθε φορά που βγαίνω, τέλεια μαλλιά και να βγαίνω σε ΟΛΕΣ τις φωτογραφίες τέλεια; Τούρτες, κέφι , χαμός σε όλες αυτές τις φωτογραφίες των ασχέτων, αγκαλίτσες, ποτά, χαμόγελα. Όλοι τόσο γαμάτα περνάνε ρε πούστη. Χαρούμενες φατσούλες παντού, εμένα γιατί κανείς στην παρέα μου δεν είναι τόσο χαριτωμένος;  Και τα φορέματα, πού στο καλό χωράνε; Εγώ κάθε φορά  καθαρίζω τη ντουλάπα μήπως και ξεφορτωθώ τίποτα και πάλι γεμάτη είναι η ντουλάπα, και το ίδιο τζην με άλλο από πάνω φοράω από την ίδια ντουλάπα που ασφυκτιά. Φορέματα μετρημένα και αυτά, και τα φοράω στους γάμους, αναλόγως με το ποιός ήταν καλεσμένος, 3 φορές το χρόνο με βλέπουν με καλά ρούχα, μη με πετύχουν με τα ίδια.

Να πω και για τους άντρες στις φωτογραφίες να μη μείνουν παραπονεμένοι. Σόλντ άουτ τα τι σέρτ αμπερκόμπτι αντ φίτς, το ίδιο και τα πουκάμισα. Όχι αυτά με τις ρίγες που είναι για το γραφείο, τα άλλα τα μονόχρωμα τα καλά που πάνε και με τζην και με μονόχρωμο παντελόνι. Και αγόρια, ακούστε! Παρόλο που είναι σκοτεινά στο κλάμπ άμα σηκώνετε το χέρι να χαιρετήσετε το φωτογράφο, ο ιδρώτας στη μασχάλη που έχει φτάσει στη μέση φαίνεται. Friendly advise.

Και ένα τελευταίο που με τρελλαίνει. Να βλέπω τις ίδιες φάτσες (με άλλο φόρεμα εννοείται) και να περφορμάρουν την αγαπημένη τους στάση για φωτογραφίες.  Η μία είναι στάνταρντ πλαϊνή με το ένα χέρι στον ώμο ενός τυχερού άλλου άνδρα κάθε φορά, με πουκάμισο. Σε αυτές συνήθως ο μπροστινός ώμος παίζει λίγο προς τα πάνω, για έξτρα τσαχπινιά. Η άλλη φώτο είναι με άλλους δυο και με την κάμερα να παίρνει από πάνω. Αλλά αυτές οι πόζες είναι για άτομα που κάτι κρύβουν. Όχι για ακομπλεξάριστα άτομα που δε φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους, όπως η Αλέκα Παπαρήγα.

Create a free website or blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.