The lives of others ή μια μέρα χωρίς ίντερνετ

March 29, 2010 at 9:46 pm | Posted in Analyze that | Leave a comment

Πλησιάζει Πάσχα και αφού οι διακοπές εδώ είναι πιο ακριβές το εξωτερικό κέρδισε απλά κι αντρίκια. Για κάποιο λόγο ο ξένος ξενοδόχος δεν προσπαθεί να βγάλει όλα τα σπασμένα της χρονιάς από ένα τετραήμερο. Όπως ο Έλληνας που ας πούμε προσπαθεί να πληρώσει και όλα του τα έξοδα από ενοίκιο, εάν και εφόσον έχει. Αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν υπάρχει μόδα, ένα πολύχρωμο καλσόν θα μας σώσει όλους ας μη γελιόμαστε. Aν είναι να την πατήσουμε ας είμαστε με την τελευταία λέξη της μόδας, η οποία λέξη αλλάζει τόσο γρήγορα που είναι σα να μένει στάσιμη. Σαν τις αγορές ένα πράγμα. Έχει καταλάβει κανείς τι γίνεται και τι θα γίνει; Όχι και αυτό δεν είναι πρόβλημα, αφού τόσα και τόσα δεν καταλαβαίνουμε προς τι ο ντόρος για τις αγορές. Ο κόσμος ληστεύει και όταν δε ληστεύει και ψάχνει τα σκουπίδια για φαϊ μπορεί και να γίνει κιμάς, γιατί αν σου είναι γραφτό να ανατιναχτείς, είτε είσαι στο Αφγανιστάν είτε στα Πατήσια θα σε βρει. Το περπωμένο φυγείν αδύνατο. Είναι σα να θες να πας από το Α στο Γ. Και αντί να πηγαίνεις μέσω του Β, παίρνεις όλη την αλφάβητο ανάποδα, Ω,Ψ,Χ ….Ε,Δ,Γ tadan! Όπως κάνουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Το πιο απλό πράγμα μπορεί να γίνει το πιο πολύπλοκο, χωρίς να αναρωτιέται ποτέ κανένας. Τι θα κάναμε μια μέρα χωρίς ίντερνετ; Τι θα κάναμε αν δεν είχαμε να χαζέψουμε τις ζωές των άλλων μέσω φέησμπουκ και μπλογκ; Τι θα κάναμε αν μια μέρα έπρεπε να μείνουμε μόνοι, χωρίς σύνδεση και κανένα να μιλήσουμε;

Advertisements

Απεργία

March 10, 2010 at 10:49 am | Posted in Analyze that | 1 Comment
Tags: ,

Το απεργείν είναι δικαίωμα όλων μας, τι γίνεται όμως όταν θες και δεν μπορείς να κάνεις απεργείν;

Δηλαδή ναι εμένα δεν μου κόπηκε ο μισθός (ακόμα) αλλά αυτό δε σημαίνει οτι δε με απασχολεί ή οτι συμφωνώ με το γεγονός οτι κόπηκε στον διπλανό μου. Θέλω λοιπόν να απεργήσω αλλά δεν μπορώ για τον απλό λόγο οτι δε με παίρνει.

Ας πούμε τώρα οτι μπορώ να απεργήσω, είμαι πχ δημόσιος υπάλληλος. Δε θέλω όμως να απεργήσω. Γιατί δεν ανήκω σε κανένα κόμμα, δεν είμαι συνδικαλιστής και έχω να τελειώσω κάποιους φακέλους χαρτούρας και δε θέλω να χάσω ένα μεροκάματο. Τι γίνεται με την υποχρεωτική απεργία; Έχει δικαίωμα κάποιος στην μη- απεργία όταν υποτίθεται οτι πρέπει να απεργήσει;

Και ας πούμε και οτι έχω χρόνο και δυνατότητα να συμπαρασταθώ στους όποιους απεργούς. Και πάω στα Προπύλαια. Και με ποιούς είμαι; Εκεί σε θέλω Παντελάκη μου.

Και άντε και βρίσκω με ποιούς είμαι. Ή δε με ενδιαφέρει καθόλου, θέλω απλά να βγω στους δρόμους. Και βγαίνω μια Πέμπτη και την Παρασκευή τι έχει αλλάξει; Το απλό περπετείν στους δρόμους δεν αλλάζει κάτι ας το καταλάβουμε. Για να πάει χαμπάρι ο ΓΑΠ και όποιος άλλος κάνει οτι δεν καταλαβαίνει τι τραβάει ο κοσμάκης  χρειάζεται πιο οργανωμένη δράση. Μια εβδομάδα απεργία  όλοι. ΟΛΟΙ. Δημόσιοι, ιδιωτικοί, φούρνοι, ταξί, σκουπιδιάρηδες, αεροδρόμια. Γιατί δε χρωστάω εγώ (ο διπλανός μου) να πληρώνω τα σπασμένα του απέναντι.

Γιατί περί τούτου δεν πρόκειται; Για το ποιό παιδάκι θα μπει τιμωρία για την αταξία που έκανε ένα άλλο παιδάκι που έχει πιο πλούσιο μπαμπά.

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.