Interpol, Alexandra Palace

December 3, 2007 at 2:05 pm | Posted in Analyze this | 5 Comments
Tags: , ,

Tην Παρασκευή που λέτε είχαμε delivery 50 ολόκληρα bales of straw. Όπως με βλέπετε και σας βλέπω. Μετά από την τοποθέτηση των παραπάνω σε στρατηγικά σημεία, συνειδητοποίησα οτι έχω στάχια μέχρι και στο στηθόδεσμο, πώς χώθηκαν εκεί περνώντας 4 στρώσεις από ρουχα, κανείς δεν ξέρει. Και δεν είμαι σίγουρη οτι θέλω να μάθω. Μετά τη δουλειά, μια και δυο πάω προς το Muswell Hill, και τότε κατάλαβα γιατί δε φόραγα τις μαύρες μπότες τόσο καιρό.

Πριν από 3-4 χρόνια φίλοι και φίλες, είχα πάρει κάτι μαύρες μπότες. Οι μπότες αυτές μου αρέσαν τόσο πολύ, που τις φόραγα μέχρι και στο ντουζ. Ε μετά ήρθε καλοκαίρι, βρήκα και ταίρι, πήρα μερικά άλλα ζευγάρια παπούτσια, τις ψιλοαμέλησα τις μαύρες μπότες. Φυσικά ο λόγος που δεν τις φορούσα τόσο συχνά είναι πιο βαθύς από την υιοθέτηση νέου στυλ. Τον λόγο αυτό τον είχα ξεχάσει- τον θυμήθηκα και με το παραπάνω την Παρασκευή, μεταξύ της στιγμής που έβρεχε σα να μη υπάρχει αύριο και της στιγμής που έβρεχε σα να μην υπάρχει αύριο. Οι μαύρες μπότες έχουν τρύπα. Και οι γκρι μου κάλτσες δεν είναι αδιάβροχες.

Ένα spinach and lentil burger αργότερα, γιατί περνάω φάση χορτογαφίας, ΜΙΑ μόνο Guiness και 2 ουισκάκια κερασμένα από τα αγόρια που κάνανε promotion, μαζεύτηκε το crew και κατηφορίσαμε προς τη συναυλία που ενώ έχει χωρητικότητα 8500, στα μάτια πολλών παθαίνει σμίκρυνση. Χαιρετούρες απο δω, μπύρες από εκεί, βγήκαν και οι Interpol. Χαμός, μόνο stage diving δεν έκαναν. Αστείο ήταν αυτό το τελευταίο. Ίσως άμα είχα πληρώσει εισητήριο να μου φαινόταν λιγότερο μονότονη η συναυλία. Λέμε τώρα. Για τζάμπα πάντως ήταν καλός τρόπος να περάσει η Παρασκευή βράδυ.

Μετά τη συναυλία, πήγα με το ΖΟΡΙ για κανα δυο ποτάκια παραπάνω. Το υγρό λουκ ήταν, είναι και θα είναι ακαταμάχητο. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να είσαι από το πρωί στο πόδι και το πόδι αυτό να είναι πιο υγρό από την Ατζελίνα Τζολί όταν βγαίνει από τη μπανιέρα. Night bus για το σπίτι και ύπνος σαν πουλάκι 24 σχεδόν ώρες από την ώρα που είχα ξυπνήσει. Αυτή λοιπόν ήταν η συναυλία Ιnterpol.

Advertisements

Arcade Fire, Alexandra Palace ((Μια δεύτερη παρένθεση στην Τριλογία))

November 21, 2007 at 4:30 pm | Posted in Analyze this | 11 Comments
Tags: , ,

Η συναυλία ήταν τόσο καλή που αν δεν είχα να σώσω το περιβάλλον στο ενδιάμεσο θα πήγαινα και την Κυριακή και τη Δευτέρα. Περίμενα μερικές μέρες να γράψω για τη συναυλία, λέω ας περάσει λίγο ο ενθουσιασμός, αλλά αντί να περνάει γινόταν όλο και μεγαλύτερος γιατί συνειδητοποιούσα το μεγαλείο όλων αυτών που είχαν εξελιχθεί μπροστά στα μάτια μου.

Oι Αrcade Fire είναι μεγάλη μπάντα και όχι μόνο γιατί είναι γύρω στα 30 άτομα πάνω στη σκηνή.

Nα ‘ναι καλά ο David Bowie που τους ανακάλυψε όταν πήγαινε undercover σε ύποπτες μπουάτ. Οι υποψίες που μου δημιουργήθηκαν στο Reading το καλοκαίρι επιβεβαιώθηκαν. Δυο λεπτά πήγα στο μέρος να ενεργηθώ γιατί η διαδικασία να παρακολουθήσω τους Bloc Party ήταν επίπονη και με το που βγαίνω, η σκηνή είχε μετατραπεί σε τσίρκο/ πολυπαιχνιδότοπο/ legoland/ imaginationland.

Ξυλόφωνο, εκκλησιαστικό όργανο, ντραμς, ipod, κιθάρες, hurdy gurdy (link), μπάσο, fiddle-dee-do, συνθεσάιζερ, ακορντεόν, keyboards, glockenspiel, πιάνο, dobro, κρητική και ποντιακή λύρα, fluba, μαντολίνο, τραμπολίνο, άρπα,κλαρίνο, βάρκα, βιολί, διπλό βιολί, βιολοντσέλο, windform, μπαλαλάικα, didgeridoo, μπουζούκι, μπαγλαμάς, κλακέτες, κροκέτες, φλάουτο, φυσαρμόνικα, γκάιντα, νταούλι μόνο το Atlantic City Convention Hall Organ δε φέρανε. Κοσμοϊστορικό live, γεγονός που με έκανε το περασμένο Σάββατο να είμαι πιο ανυπόμονη και από τότε που θα έβλεπα τελικό curling.

Μην ήταν το venue (που έχει χωρητικότητα παραπάνω από 3000- d-oh) , μην ήταν oι μπύρες, μην ήταν που το πρωί ζυγίστηκα και είχα χάσει 2 κιλά, μην ήταν ο τραγουδιστής που μου ανοιγόκλεισε πονηρά το μάτι όταν ψέλλιζε Ι carved your name across my eyelids (Colpoc δεξί eylid –oquette αριστερό eyelid).

Σύμφωνα βέβαια με τα κουτσομπολιά είναι παντρεμένος με τη μια από τις δυο του γκρουπ. Κρίμα γιατί είχε αυτό το σκοτεινό και ταλαιπωρημένο, θα μπορούσα να γίνω η μούσα του και να μου γράφει κομμάτια για κηδείες, να μου κάνει πρόταση γάμου στο νεκροταφείο και άλλα τέτοια. Και μετά όταν θα τον άφηνα θα έγραφε τον καλύτερο δίσκο σε όλο το Γαλαξία. Δε θα ξαναγαπούσε ποτέ καμία και δε θα ξαναμιλούσε ποτέ σε κανένα. Ο μόνος τρόπος επικοινωνίας θα ήταν μέσω του αquaggaswack του.

Τι έλεγα; Α, ναι.

Οι Αrcade Fire είναι τόσο καλοί live που είναι πιο καλοί από τους ίδιους τους τους εαυτούς όταν ηχογραφούν. Δηλαδή παίζουν, και μετά ακούνε τι έχουν παίξει αλλά δεν πιστεύουν αυτό που ακούν γιατί είναι πολύ καλό και μετά προσθέτουν και άλλα έξι όργανα και είναι πιο καλό από πριν αλλά δεν το πιστεύουν και μετά βάζουν και άλλα έξι όργανα και μετά παίζουν live και δεν πιστεύουν στ’αυτιά τους.

To ένα κομμάτι καλύτερο από το άλλο. Και πόσο μου αρέσουν τα κομμάτια που ξεκινάνε αργά, γίνονται γρήγορα, ξανά αργά, ονειρεύομαι οτι χορεύω στριφογυριστά ανάμεσα σε ξωτικά και νυχτολούλουδα, ο ιπποπόταμος που μεταμορφώθηκε σε κύκνο και άλλες παραμυθένιες καταστάσεις, πολύ μου αρέσουν αυτά τα κομμάτια.

Εκεί που θέλω να καταλήξω, γιατί κάπου σίγουρα θα ήθελα να καταλήξω δεν μπορεί, είναι ίσως οτι περίπου κάπως έτσι έγιναν όλα, για να το λέω δεν μπορεί, αλήθεια θα είναι. Και για να λικνίζει το ατσαλένιο σώμα του ο ψηλός, δεν μπορεί, καλοί θα είναι.

Όσοι δεν τους ξέρετε, κακώς. Μην ανησυχείτε όμως, υπάρχει ελπίδα για όλους. Γι’αυτό είναι το ίντερνετ, για να κατεβάζουμε κομμάτια. Όσοι τους έχετε ακουστά, καιρός να τους ακούσετε κιόλας. Όσοι ακούσατε μια φορά και δεν σας έκαναν πολύ εντύπωση, ξανακούστε προσεκτικά. Σε όσους δεν άρεσαν πολύ, βγάλτε το κερί από το αυτί. Χρησιμοποιείστε το να φωτίστετε το σπίτι για να κάνετε και οικονομία στο ηλεκτρικό.

Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και ακούστε Arcade, προσευχηθείτε πριν το βραδυνό ύπνο να τους δείτε live (δεν λέω να έρθουν στην Ελλάδα, είπαμε), το πρωί ευχαριστήστε τον Υψιστο που διαβάζετε αυτό το μπλογκ και σας άνοιξαν τα μάτια, πετάξτε αυτό το παλιό cd των Metallica και αφεθείτε στο άκουσμα των περίεργων τυπάδων από τον μακρυνό Καναδά που πήγαν σε μουσικό σχολείο όχι γιατί ήταν τούβλα και δεν μπορούσαν να έρθουν στο MIT αλλά γιατί τους άρεσε η μουσική.

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.