Should we?

August 25, 2011 at 12:24 pm | Posted in Analyze this | Leave a comment

Change our theme and start again?

I think so…

Coma

August 16, 2010 at 6:46 am | Posted in Analyze this | Leave a comment
Tags: ,

Please understand me
I’m climbin’ through the wreckage
Of all my twisted dreams
But this cheap investigation just can’t
stifle all my screams
And I’m waitin’ at the crossroads
Waiting for you
Waiting for you
Where are you

Σε γιγαντοοθόνη

January 4, 2009 at 10:35 am | Posted in Analyze this | 2 Comments

Είμαστε όλοι θεατές σε ένα έργο που γυρίζεται μέσα στο σπίτι μας. Είτε μας αρέσει είτε όχι η υπόθεση, γυρίζεται σπίτι μας και πρέπει να το παρακολουθήσουμε.

Η εισαγωγή είναι η ζωή ενός καθημερινού ανθρώπου τη σημερινή εποχή σε μια πολιτισμένη χώρα, την Ελλάδα.

Το έργο είναι χωρισμένο σε τρεις βασικές θεματικές.

Η πρώτη θεματική έχει να κάνει με τις διάφορες αδικίες που συμβαίνουν σε γείτονές μας και φυσικά όχι σε εμάς. Περιλαμβάνει  ξυλοδαρμούς από όργανα της τάξης, δολοφονίες και διάφορα άλλες σκηνές έντονης δράσης με εφέ άξια για όσκαρ. Καμιά φορά όταν ο σκηνοθέτης δεν έχει αρκετούς κομπάρσους μας αφήνει να παίξουμε λίγο γιατί στο κάτω κάτω στο δικό μας σπίτι το γυρνάνε. Μας δίνουν διάφορα πανό να κρατάμε, οι τυχεροί φωνάζουν συνθήματα. άλλοι με βίσμα σπάνε και κανα-δυο βιτρίνες και τα γυρίσματα συνεχίζονται.

Η δεύτερη θεματική έχει να κάνει με φυσικές καταστροφές. Πλημμύρες άμα βρέξει για καμιά ωρίτσα αλλά την υποψηφιότητα για βραβείο την παίρνουμε για τις πυρκαγιές φυσικά. Παραγωγές από την Καλιφόρνια και από την Αυστραλία συχνά έχουν προσπαθήσει να μας συναγωνιστούν, ατυχώς πάραυτα. Η συχνότητα με την οποία ανάβουν οι φωτιές, ο συγχρονισμός, τα μοναδικά πλάνα από πονεμένους χωριάτες είναι το διαβατήριο για τη σίγουρη επιτυχία μας.  Ο σκηνοθέτης πάντα μεγαλόκαρδος, μας αφήνει πάλι να κάνουμε διάφορα κομπαρσικά κόλπα, όπως να διαδηλώσουμε στο κέντρο της πόλης για την απέχθειά μας για τα συμβάντα.

Η τρίτη θεματική έχει να κάνει με διαφόρων ειδών σκάνδαλα. Υποκλοπές, κατάχρηση εξουσίας από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της πολιτικής και τηε εκκλησίας που τόσο αγαπάμε και άλλα πολλά. Εκεί ο ρόλος του κομπάρσου δεν είναι πολύ εύκολος ούτε εμφανής. Πρέπει όλοι εμείς να δημιουργήσουμε, χωρίς να φαινόμαστε, ένα κλίμα δυσφορίας που θα μεταδοθεί μέσα από την οθόνη στον θεατή.

Το έργο τελειώνει με τη σκιαγράφηση της ζωής ενός καθημερινού ανθρώπου τη σημερινή εποχή σε μια πολιτισμένη χώρα, την Ελλάδα, που συνεχίζεται σαν όλα τα παραπάνω να συμβαίνουν κάπου αλλού.

Είμαι καθαρή

April 8, 2008 at 4:13 pm | Posted in Analyze this | 10 Comments

Με λένε Colpocoquette  και είμαι καθαρή. Πέρασα με επιτυχία τη δοκιμασία αποχής (από το δημιούργημα του διαβόλου, το ιντερνέτ) και κατάλαβα πλέον οτι μπορώ να κάνω πολλά και τρανά πράγματα σε αυτή τη ζωή. Εφ’οσον αντιστάθηκα στη χρήση υπολογιστή για 9 παρακαλώ ημέρες είμαι έτοιμη για πολλά, όπως να με προσλάβει η Νάσα για αποστολές στον Κρόνο, να κάνω θαλάσσιο και χειμερινό σκι συγχρόνως αλλά και να βρω τη φόρμουλα που θα συνδέει αντιστρόφως ανάλογα τις θερμίδες με τα λιπαρά .

Έχω έρθει που λέτε στη χώρα των 12 θεών με όλη την καλή πρόθεση να ζήσω το μύθο μου. Αλλά δυσκολεύομαι. Προσπαθώ αλλά δυσκολεύομαι. Ειδικά άμα πάω στις βαρβαρικές χώρες της μέσης Ευρώπης, που όταν εμείς κοιτούσαμε τα άστρα αυτοί ζούσαν σε σπηλιές. Δε λέω οτι είναι τέλειοι, ούτε εμείς εντελώς για τα μπάζα. Να ας πούμε οτι οι Γερμανοί μεταγλωτίζουν φανατικά οτιδήποτε πέσει στα χέρια τους, κάτι που προκαλεί μεγάλη σύγχηση στο τηλεοπτικό κοινό  ειδικάόταν πρόκειται για παράδειγμα για προγράμματα όπως το Little Britain (καλά διαβάσατε).

Με κάποιο μαγικό τρόπο ίσως και ζωμό, έχουν καταφέρει οι ανιστόρητοι και μη έχοντες να επιδείξουν τίποτα το πολιτισμικά αξιόλογο αυτοί λαοί, να κάνουν τις πόλεις τους να μοιάζουν με χώρους που θα μπορούσαν να ζήσουν άνθρωποι χωρίς να :

– πνίγονται από σκουπίδια

– κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους στο πεζοδρόμιο από μηχανάκι

– ξυπνάνε στη μέση της νύχτας από το θόρυβο στους δρόμους και συκγεκριμένα το μηχανάκι που έχει να αλλάξει την εξάτμιση 6 με 7 χρόνια και ανεβαίνει ανηφόρα

– χρειαστεί να πάνε από το Σύνταγμα στο σπίτι τους στην Αγία Παρασκευή μέσω Αιγάλεω επειδή βόλευε τον ταξιτζή

Το πιάσατε το νόημα πιστεύω.

Δε με ενθουσιάζει ούτε ο καιρός ούτε τα πολύ πιο απαιτητικά ωράρια εργασίας του βορρά. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο δύσκολο να κάνουμε μερικά βασικά (για τα πιο προχωρημένα φυσικά δε συζητάμε) πράγματα για να καλυτερέψουμε την ποιότητα ζωής μας. Να ρίξουμε λίγη άσφαλτο να κλείσουν οι λακούβες, να φτιάξουμε 5 διαβάσεις, να κάνουμε σεμινάρια αποβολής μαγκιάς. Ο μεγάλος μου πόνος τα ποδήλατα. Μου τη δίνει να βλέπω και στη Φρακνφούρτη, και στο Λουξεμβούργο, και στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες ποδηλατόδρομους. Πόλεις που έχουν βροχή και κρύο 360 μέρες το χρόνο και θεωρούν την επιλογή του ποδηλάτου ως λογική και αυτονόητη και εμείς εδώ που έχουμε τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες να θεωρούμε το ποδήλατο στην πόλη πιο επικίνδυνο και από τη ρώσικη ρουλέτα.

Βέβαια, όπως βλέπει κάποιος τα άστρα βλέπει ένας άλλος το βυθό της θάλασσας.

Nα μην ξεχάσω να σβήσω το θερμοσίφωνα

March 27, 2008 at 2:21 pm | Posted in Analyze this | 12 Comments
Tags:

Γιατί θα λείπω για μια εβδομάδα, θα κάνω τουρ στην Ευρώπη, θα πάω να δω πού γεννήθηκε η ιδέα του ευρώ και άλλες διάφορες ιδεές που έχουν παίξει τόσο σημαντικό ρόλο στην μοντέρνα ιστορία αυτού του πονεμένου τόπου (ποιανού;).

Από το Σάββατο θα απέχω από τον κυβερνοχώρο και το ξέρω οτι δε θα είναι εύκολο. Έχω διαβάσει μελέτες και ξέρω τι να περιμένω ειδικά τις πρώτες μέρες αποχής από το πληκτρολόγιο. Ήδη δεν κοιμάμαι πολύ καλά αλλά είναι μια δοκιμασία που πρέπει να την περάσουν όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή. Ας είναι η σειρά μου τώρα. Θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους και τις φίλες μου μου έχουν στείλει γράμματα συμπαράστασης.

Είναι ωραίο πράγμα τελικά ( δεν μπορώ να πω οτι είχα μεγάλες αμφιβολίες) να δουλεύεις από το σπίτι. Εκτός πια και αν οι συνεργάτες σου στο γραφείο είναι τόσο γαμώ τα παιδιά που κοιμάσαι νωρίς τα βράδυα γιατί δεν μπορείς να περιμένεις να ξυπνήσεις να πας στη δουλειά. Να σήμερα μου ήρθε ενας κατάλογος ντελίβερι ‘ Ο Βασιλιάς της Πίτσας… για βασιλικά γεύματα!’. Μόλις έφαγα αλλά με τέτοιο μάρκετινγκ δεν ξέρω κανένα που δε θα έπαιρνε 2 πίτσες προσφορά μόνο 13,80. Και πεϊνιρλί και κρέπες. Σκάνδαλο δηλαδή. Και μιας που θα έρχεται του παραγγέλνεις και 2 πακέτα τσιγάρα. Ο βασιλιάς της πολυκατοικίας.

‘Ασε που από το σπίτι μπορείς να χαζέψεις στο ίντερνετ χωρίς τύψεις. Αν υπήρχε επάγγλεμα ‘internet surfer’ θα κάνανε ουρές να με προσλάβουν γιατί ας μη γελιόμαστε, δεν είναι εύκολο να μπορείς να περάσεις 8 ώρες σερφάροντας χωρίς να μπορείς να δεις βίντεο και χωρίς ήχο.

Στην Αγγλία που λέτε οι Εγγλέζοι ανοίξανε δεύτερο σταθμό για το Eurostar και εμείς ακόμα δεν έχουμε ποδηλατόδρομο. Σα να έχουν όλοι ipod και εμείς ακόμα κασετόφωνο. Και μόλις τελειώνει το κομμάτι να πρέπει να περιμένεις να γυρίσει η κασέτα πίσω. Σκέφτομαι αυτή την εικόνα και δε βρίσκω τίποτα το γραφικό εκτός από το ότι είχα ένα κίτρινο παρακαλώ walkman και μια κασέτα με το Final Countdown των Europe, μεγάλες εποχές, με το Γκάλη το Γιαννάκη το Φασούλα (το δήμαρχο Πειραιά δηλαδή) και τ’άλλα παιδιά. Και ποιά η διαφορά walkman και discman? Είναι σα να σου λένε οτι αρχικά είχαμε το walkman, που λειτουργούσε με κασέτες. Μπορείς να ακούς μουσική και να περπατάς. Και μετά ήρθε το discman και πάνε οι κασέτες ήρθαν τα cd. Αλλά μπορείς ακόμα να περπατάς και να ακούς μουσική. Εμένα με μπέρδευε η σύνδεση κασέτα-περπάτημα-cd- πάλι περπάτημα. Και ευτυχώς φτάσαμε στην εποχή του mp3 που είναι οικολογικό και μινιμαλιστικό. Μένει να περάσουμε στο βήμα των μικροτσιπ που θα διαβάζει τι θες να ακούσεις πριν το ξέρεις κι εσύ ο ίδιος.

Πρόοδος δηλαδή.

Μέγας είσαι κύριε

March 24, 2008 at 4:23 pm | Posted in Analyze this | 10 Comments

Yes we can

March 20, 2008 at 10:10 pm | Posted in Analyze this | 10 Comments
Tags: ,

For the love of God, Barack!

Δηλαδή, όλα τα’χε η μαριορή, τα μουσικά βίντεο κλιπ λείπανε.

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να υποβιβάσω ούτε τη μαριορή ούτε τους καλλιτέχνες και τις καλλιτέχνιδες του Ηollow-wood. Αλλά για να καταλάβω, από πότε ποπ σταρ αγνώστου προελεύσεως και ποιόντος γίνονται μαχητές στον αγώνα για την ανάδειξη πολιτικού προέδρου; Δηλαδή σοβαρά, το βλέπω και το ξαναβλέπω το βίντεο περιμένοντας να πεταχτεί κάποιος και να μου πει- I can’t believe you fell for that! Aλλά δεν πετάγεται κανείς, γεγονός που μάλλον σημαίνει οτι το έχουν γυρίσει στα σοβαρά. Για να καταλάβω, άμα κάποιος δει τη Scarlett να τραγουδάει (μένει να πάρω κι εγώ μέρος σε αγώνες συγχρονισμένης κολύμβησης) θα ψηφίσει Barack? Γιατί; Γιατί έχει τελειώσει πολιτικές επιστήμες στο Yale (η Scarlett) και ξέρει την εξωτερική πολιτική που προτείνει ο Obama ή γιατί είναι γενικά δραστηριοποιημένη σε θέματα κοινωνικού ρατσισμού; Εν μέρη αυτό είναι βέβαια αλήθεια γιατί η συγκεκριμένη τα κατάφερε στο Hollow-wood χωρίς να είναι ανορεξικιά, έχει βέβαια τσιμπουκόχειλα οπότε κάτι είναι και αυτό. Και η άλλη, από τις Pussycat dolls? Θα τρελλαθώ δηλαδή. Ο Michael από το Lost καλά θα κάνει να πάει πίσω στο καράβι και να μας πει τι γίνεται γιατί με τρώει η αγωνία κάθε Παρασκευή και ο Σούκρε από το Prison Break να φροντίσει να βγει από τη φυλακή γιατί τέταρτο κύκλο δε θα αντέξω. Ποιός είσαι ρε φίλε να σιγοτραγουδάει τα λόγια σου ολόκληρο nation λες και είσαι μεσσίας. Ελπίδα και αλλαγή προσφέρει, ό,τι πιο γενικό δηλαδή. Ελπίδα για τι ακριβώς; Για καλύτερους ανιχνευτές όπλων στα σχολεία; Και αλλαγή στις συντάξεις των ηθοποιών; Καλύτερο εφ’άπαξ; Η Καλομοίρα στην πρώτη γραμμή στις επόμενες εκλογές (ελπίζω να μη το διαβάζει και της μπουν ιδέες). Kάθεται ο κόσμος και λογομαχεί για πολιτική στο you tube κάτω από βίντεο του Obama girl.

Φυσικά δεν αναφέρομαι προσωπικά μόνο στον Obama αλλά σε όλους τους παπάρες που χρησιμοποιούν κάθε είδους μέσο για να προσεγγίζουν τον κόσμο, γιατί εννοείται οτι με επιχειρήματα, προϋπολογισμό και πρακτικές προτάσεις αυτό δε γίνεται . Το πρόβλημα φυσικά είναι οτι ο παπάρας που θα βγει στην Αμερική θα κυβερνήσει όλο τον κόσμο.

You can barack me tonight…

Ανακυκλώνονται τα τσίσα μαμά;

March 10, 2008 at 9:17 pm | Posted in Analyze this | 11 Comments
Tags:

Koιτάξτε παιδιά, σε αντίθεση με αυτό που πολλοί νομίζουν, δεν είμαι μηχανή αλλά άνθρωπος. Έτσι έχω και εγώ μερικές τόσες δα ευαισθησίες. Όπως για παράδειγμα τα θέματα πρασινωπού ενδιαφέροντος και δεν αναφέρομαι στον Παναθηναϊκό ή το ΠΑΣΟΚ ή στα τσιγάρα μέντα αλλά στα δεντράκια και όλα τα λοιπά.

Έτσι λοιπόν θεωρώ καθήκον μου ως καλός πολίτης να ενημερώσω τους αναγνώστες συμπολίτες αυτής της γης για τις βασικές αρχές ανακύκλωσης. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω μέχρι να λήξει η αναβολή μου το 2010.

Αρχίζουμε λοιπόν με το τι μπορούμε να ανακυκλώσουμε, δίνοντας έτσι ιδιαίτερη έμφαση στο τι ΔΕΝ (Δ για Δημήτρης, Ε για Ελένη και Ν για Νίκος) μπορούμε να ανακυκλώσουμε. Δε θα το πάμε μακρυά το μαλλί ( φυτά, αποφάγια ,δέντρα και τσίσα), θα μιλήσουμε για τα απλά και καθημερινά.

Έχουμε και λέμε.

Εφημερίδα, περιοδικό- ναι.

Μπέιμπι λίνο μωρού (χρησιμοποιημένο ή οχι, και κατά προτίμηση ανοιχτό να το δει όλη η γειτονιά)- όχι

Πλαστικό μπουκαλάκι νερού, οποιοδήποτε μεγέθους- ναι.

Λεκάνες, μπιντέδες, καπάκια τουαλέτας και νεροχύτες- όχι.

Κουτάκια αλουμινίου (Amstel, Heineken, Coca Cola ακόμα και μπύρα Phoenix που την έχει φτηνά ο Ξυνός)- Ναι

Κομμάτια τοίχου- όχι

Πακέτο τσιγάρα έχοντας βγάλει το πλαστικό – ναι (από χαρτόνι είναι κι αυτό Μάκη)

Καλοριφέρ- όχι

Πλαστικό μπουκάλι αναψυκτικού οποιασδήποτε μάρκας- ναι

Πόρτες ,παράθυρα- όχι

Το μέσα χαρτονάκι από το χαρτί υγείας- ναι

Πατερίτσες- όχι

Συσκευασίες δημητριακών, πουρέ και κρέμα γιώτης- ναι

Σακούλες με άλλα σκουπίδια του σπιτιού και ειδικά αυτά του μπάνιου τη μέρα που βαριόσασταν να τα πετάξετε στον κανονικό κάδο- όχι

Γυάλινα μπουκάλια μεγάλης γκάμας χρωμάτων και σχημάτων- ναι

Παιδικά παιχνίδια, στυλό, ξύστρες, γόμες, τραμπολίνα, πιάνα, σκουριασμένα εργαλεία, σκατούλες κατοικίδιου- όχι

Αυτά για αρχή, αν κάποιος έχει παραπάνω απορίες ας επικοινωνήσει με τον μυώδη γραμματέα μου, σωσία του Sawyer (ανάβω), και το πιο πιθανό θα απαντήσει γιατί οι ώρες που μου κάνει μασάζ έχουν μειωθεί, κοιμάμαι καλά τελευταία και δουλεύω λιγότερο.

Πριν τελειώσω θα ήθελα να απαντήσω σε μερικά καυτά ερωτήματα της γενιάς μας όσο πιο επιστημονικά και παράλληλα απλοϊκά γίνεται.

Ο λόγος που συμπιέζουμε τα αντικείμενα, ανακυκλώσιμα και μη (όχι τελειωμένα στυλό, επαναλαμβάνω) είναι για να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο είτε στους κάδους είτε στη χωματερή, ΧΥΤΑ ήθελα να πω.

Ο λόγος που ξεπλένουμε τα αυτονόητα από τα παραπάνω είναι για την πρόλειψη μόλυνσης όλου του κάδου με υπολείμματα τόνου ας πούμε. ΔΕΝ είναι ανάγκη οι δύσπιστοι να σπαταλήσουν παραπάνω νερό- αφήστε το στο νεροχύτη (ο οποίος θυμίζω, δεν ανακυκλώνεται) να ξεπλυθεί όταν θα κάνετε τα πιάτα. Άμα έχετε πλυντήριο πιάτων είναι πιθανό οτι θα πάτε στην κόλαση αν δεν το βάζετε στο economy cycle.

Τα παραπάνω είναι βασισμένα σε αληθινά γεγονότα. Έχουν γίνει αλλαγές σε μερικά ονόματα για την προστασία των καρέτα καρέτα. Είναι ύπουλος αυτός ο Μάκης.

Το αυτοκίνητο

March 6, 2008 at 11:28 am | Posted in Analyze this | 14 Comments
Tags:

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τόσο πολύ τα αυτοκίνητα.

The Iron Maidens, 123!

February 24, 2008 at 10:10 pm | Posted in Analyze this | 8 Comments

‘Ατιμο πράγμα η αρρώστια παιδιά. Το ξέρω οτι η δήλωση αυτή γίνεται για πρώτη φορά στα χρονικά. Όσο ωραία είναι η μαστούρα της νάρκωσης, τόσο χάλια είναι το ξύπνημα. Φανταστείτε οτι είναι Παρασκευή βράδυ. Έχετε την κούραση όλης της εβδομάδας και πάτε για μερικές μπύρες. Άνθρωπος που είσαστε, πίνετε λίγο παραπάνω, αρχίζει και σας ενοχλεί η ορθοστασία, και η προαναφερθείσα κούραση γίνεται ολοένα και πιο έντονη. Το άλλο πρωί έχετε κεφάλι πιο βαρύ και από τους μάγκες λιμενεργάτες του Πειραιά, βιώνετε το χειρότερο hangover  του κόσμου και το κερασάκι στην τούρτα είναι οτι είναι Σάββατο και  δουλεύετε ενώ όλοι οι φίλοι σας όχι. Φανταστείτε τον εαυτό σας κατά τη μία. Οι καφέδες δεν κανουν τίποτα, ούτε το νερό, ότι φαγητό τρώτε σας ανακατεύει και κάθε φορά που κοιτάτε την οθόνη του κομπιούτερ σας πιάνει ναυτία. Ε, έτσι επί 10 είναι το ξύπνημα από τη νάρκωση.

Η μια κοπέλα δίπλα μου είχε ανεύρισμα και η άλλη καρκίνο.

Μάλιστα.

Η πρώτη είχε ξεσηκώσει τον κόσμο το πρώτο βράδυ και η δεύτερη μιλιά δεν έβγαλε.

Η εκλογίκευση του πόνου ειδικά τη στιγμή που αυτός είναι σε πλήρη εξέλιξη είναι περίπλοκη δοκιμασία. Υπομονή σου λένε όλοι αλλά αυτή η λέξη δεν έχει καμία σημασία όταν βρίσκεσαι στη δίνη του άλγους. Ύπουλα χαρτιά κρατάει ο πόνος και τα παίζει ανεξαρτήτως αντιπάλου. Τι πρέπει να κάνεις όταν πονάς; Να φωνάξεις; Να κλάψεις; Να δεις τηλεόραση για να επικεντρωθείς αλλού; Να πάρεις παυσίπονο; Αφού κανένα από αυτά δεν έχει αποτέλεσμα. Εκείνη την ώρα προσπαθείς να καταλάβεις γιατί πονάς. ‘Αλλοι πείθουν τον εαυτό τους οτι ο πόνος είναι μέρος της ζωής, άλλοι οτι είναι μια δοκιμασία, άλλοι οτι είναι τιμωρία και άλλοι οτι είναι αδικία. Εκείνη τη στιγμή δεν έχει νόημα να προσπαθείς να πείσεις τον ασθενή οτι αυτό που αισθάνεσαι δεν είναι τόσο σοβαρό γιατί στην αβεβαιότητα του πόνου προστίθεται και ο εκνευρισμός. Η κατανόηση, ακόμα και να δεν είναι ειλικρινής  είναι καλύτερη από την άρνηση. Άμα κάποιος συμπάσχει δεν κάνει τον πόνο να φύγει, τον κάνει πιο υποφερτό.

Επίσης, μια μικρή αλήθεια που θα έπρεπε να επισημαίνεται στο προσωπικό των νοσοκομείων: η φλέβα δεν είναι σωλήνας της ΕΥΔΑΠ. Σοβαρά.

Πριν τελειώσω αποδέχομαι την πρόταση του Cookie και παίζω το 123:

How to play:

1.Πιάνεις το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σου
2. Το ανοίγεις στη σελίδα 123 (αν έχει λιγότερες από 123 σελίδες, το αφήνεις και πας στο επόμενο κοντινότερο)
3. Βρίσκεις την πέμπτη περίοδο/πρόταση της σελίδας.
4. Αναρτάς τις επόμενες τρεις περιόδους/προτάσεις (= την έκτη, την έβδομη και την όγδοη)
5. Ζητάς από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο

Έχουμε και λέμε:

Βιβλίο Small Lofts, η έκτη και τελευταία πρόταση της σελίδας 123:

Simple translucent fiber panels divide the day areas from the bedroom and permit the flow of natural light, while interior fluorescent lights illuminate the bookcase. Αμέ.

Καλώ τους πέντε πρώτους που θα το διαβάσουν να πάρουν μέρος.

Και για να δείτε οτι τελικά ο τίτλος είχε έστω και λίγη σχέση με το post ιδού η απόδειξη:

http://www.theironmaidens.com/

Αν έρθουν Ελλάδα για συναυλία θα πάω πάντως.

Next Page »

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.